Jak skutecznie kreować swoją rzeczywistość? Przestań zadawać pytanie Jak? Zacznij zadawać inaczej pytania, przy tworzeniu swojej rzeczywistości (kreowaniu swojego życia). Skup się na celu i wizji swojego życia, a nie na narzędziach jak to osiągnąć. Proces kreacji, tworzenia odbywa się wirtualnie, mentalnie, energetycznie, wibracyjnie, nazewnictwo może być różne. Na kreacje składa się myśl oraz wolna wola – jako pierwszy element. Następnie wchodzą nasze emocje, przez co nadajemy kreacji ruch. Poprzez ruch dokonujemy wyborów, podejmujemy działanie zgodnie z naszą świadomością i podświadomością. Jest nam również potrzebna nasza uważność aby czytać informacje, które wysyła nam Wszechświat aby ich nie przeoczyć. Manifestacja, składamy zamówienie na to czego chcemy. Zanim to zrobisz, zadaj sobie pytanie: Co chcesz? (cel) i Po co, tego chcesz? (wizja). Są to składowe, na których tak naprawdę powinniśmy się tylko skupić. My natomiast robimy to na odwrót i nasza uwaga podąża w stronę jak to osiągnąć. Ja to nazywam, narzędziem. Zaczynamy zadawać pytanie Jak mam to osiągnąć? Gdy zaufasz Wszechświatowi i pozwolisz mu działać to on da Ci narzędzia jak tego dokonać. To jest prawidłowy mechanizm manifestacji, osiągania celów. To Wszechświat ma nam podsuwać narzędzia, my mamy być jedynie uważni i je zauważać. Ważnym jest też aby zrobić pierwszy krok (RUCH) i wraz ze złożonym zamówieniem będziemy otrzymywać wskazówki. Będą pojawiać się na naszej drodze ludzie, książki, artykuły, filmy, rzeczy fizyczne czy same sytuacje – narzędzia do osiągnięcia naszego celu. Jeśli skupiamy się na jak osiągnąć dany cel to tym samym oddalamy go od siebie. Ponadto przestajemy współpracować ze Wszechświatem bo to jest jego zadanie. Skupiając się na narzędziach zaczynamy kontrolować, jesteśmy niecierpliwi, zaczynają pojawiać się lęki i wszystkie negatywne przekonania, wysiłek czy ciężka praca. To jest dalekie od tego jak działa kreacja i zaczynamy się mocować z życiem. a w osiąganiu celu czyli manifestowaniu chodzi o to aby było fajnie lekko i przyjemnie. Pytanie Jak? jest ostatnią fazą procesu do osiągnięcia celu. My zazwyczaj odwracamy ten proces i skutkiem tego jest że malujemy ściany 2 cm. pędzelkiem. Nie ufamy Wszechświatowi, że to on jest od wskazywania narzędzi. Podając przykład. JAK znaleźć fajnego mężczyznę? Zadajmy sobie pytanie Czego tak naprawdę chcę? Jaka jest moja intencja? Jakie jest moje Co chcę? (cel) i Po co? (wizja). I teraz wyobrażenie Jak się zmieni moje życie jak będę miała przy sobie fajnego mężczyznę? Po co mi mężczyzna? i pod tym pojawią się stwierdzenia poczucie bezpieczeństwa, chcę być doceniana, chcę być kochana, chcę być szczęśliwa, będzie mi łatwiej, przekonanie, że w dwójkę jest łatwiej, boję się zostać sama. Można wymieniać tak długo. I teraz wychodzi na to, że celem nie jest tak naprawdę mężczyzna tylko to co zostało wymienione wyżej. Mężczyzna jest tylko narzędziem. Potrzebą wyższą, ważniejszą (celem) jest aby pokochać siebie, odnaleźć radość w sobie. Odnalezienie odpowiedzi, dlaczego nie czuję się bezpiecznie, czy pozbycie się lęku przed samotnością. Bo ile razy było tak że spotkaliśmy na swojej drodze mężczyznę i okazywało się, że on nie dawał Ci bezpieczeństwa, czułaś tylko pozorną radość bądź ona trwała bardzo krótko, a na końcu i tak zostawaliśmy sami i z podwójnym rozczarowaniem. i ze stwierdzeniem “Znowu mi nie wyszło”. Jak prawidłowo zadawać pytania do Wszechświata, aby to „działało”? Pytania: Co mogę zrobić abym dowiedziała się jakie są moje pragnienia? Od czego mogę zacząć moją podróż ku moim pragnieniom? Co jest moim pragnieniem? Na pozór odpowiedzi na te pytania nie są tak proste, bądź na początku mogą być nie zdefiniowane. Jednak nie musimy znać na nie odpowiedzi. w zaufaniu do Wszechświata on Ci pomoże tylko trzeba zadać odpowiednie pytanie. Zostań w pytaniach. a my nie zadajemy pytań bo nie mamy na nie odpowiedzi (na tu i teraz). Gdy zaczynamy zadawać pytania to zaczyna „coś” się zadziewać i odpowiedzi zaczynają do nas przychodzić. Ale to mają być pytania Co chcę?, Po co tego chcę? Czego chcę? Zacznij od wysłania zamówienia (co chcę i po co to chcę), a narzędzia (jak) zaczną się same pojawiać. Powodzenia 🙂
Test Świadomości według Hawkinsa to sposób pomiaru poziomu świadomości danej osoby. Test ten składa się z 17 poziomów, z których każdy reprezentuje określony stan świadomości. Poziomy świadomości według Hawkinsa to hierarchia wartości, które określają nasze myśli, działania i emocje. Im wyższy poziom, tym osoba jest bardziej świadoma siebie i świata, a także na ile jesteśmy otwarci na rozwój duchowy i osobisty. Jeśli w Twoich odpowiedziach przeważała ilość odpowiedzi A, to jesteś na najniższym przedziale poziomów, działasz na strachu, gniewie i wstydzie. Przy większości odpowiedzi B, wchodzisz już w poziom odwagi, akceptacji i zadowolenia. Natomiast jeśli w większości jest odpowiedź C, to jesteś na dobrej drodze do całkowitego szczęścia i miłości. (Test znajdziesz na przycisku: Pobierz darmowy materiał). Poniżej krótki opis każdego z poziomów: WSTYD – na tym poziomie dominują emocje takie jak poczucie winy, wstyd i lęk. Osoby na tym poziomie często doświadczają depresji i samotności. WINA – w tym polu energii osoby chcą wyrządzać karę i ponosić karę. Prowadzi to do, samoodrzucenia, masochizmu, wyrzutów sumienia, stałe poczucie ” To moja wina”, skłonności samobójcze. To źródło wielu chorób psychosomatycznych. APATIA – na tym poziomie osoby cechują brak chęci do życia, poczucie beznadziei, poczucie bycia dla innych ciężarem, poczucie „nie mogę” ŻAL – przeważające poczucie takie, jak: bezsilność, rozpacz, poczucie straty, czucie się przegranym, poczucie „dłużej już nie dam rady” STRACH – osoba na tym poziomie ciągle robi uniki, próbuje za wszelką cenę zapewnić sobie bezpieczeństwo, jest zaborcza, jest zazdrosna, pełna niepokoju. POŻĄDANIE – pragnienie jest stale niezaspokojone, nienasycone. Stałe poszukiwanie na zewnątrz zdobyczy, korzyści, przyjemności. ZŁOŚĆ – na tym poziomie osoby radzą sobie ze strachem przemocą, groźbą, atakiem DUMA – poczucie bycia lepszym od…, poczucie wyjątkowości, perfekcjonizmu, poczucie „to ja mam rację”, skupienie się na osiągnięciach i potrzeba bycia uznanym. ODWAGA– poczucie: dam radę to zrobić, determinacja, radość z życia, produktywność, sprawczość, niezależność. „Działania osoby na tym poziomie są zazwyczaj skuteczne”. NEUTRALNOŚĆ– sposób życia bez większych skoków emocjonalnych, nie rywalizowanie, nie ocenianie innych. Myślenie: nie ważne jak by było – jest dobrze. Zauważyłam, że wystarczy zaobserwować kilka głównych dominujących odczuć i to, co zadziewa się w naszym otoczeniu, aby odnaleźć swoje miejsce na tej skali. Wszystkie poziomy świadomości określone przez dr. Hawkinsa można podzielić na dwie grupy. Jak wygląda Twoje życie na pierwszych 8 poziomach świadomości? Pierwszy poziom jest to poziom ofiary/kata, dualizm, poza strefą kreacji pozytywnej. Gdy poziomy od 1 do 8 dominują w Twoim życiu, jest w nim przewaga negatywnych emocji takich jak złość, frustracja, lęk, złorzeczenie i czarnowidztwo. Oznacza to, że otoczenie, które jest wokół, rzadko bądź wcale odpowiada standardom dobrego, spokojnego życia. Możesz mieć złe samopoczucie, kłopoty zdrowotne i przewlekłe choroby. Często zdajesz się na opinię innych i za nią podążasz, lub wprost przeciwnie: nie przyjmujesz zdania innych, Twoje jest najważniejsze. Możesz też mieć uczucie sprzeciwu gdy czytasz te słowa, bo przecież “tyle już wiem i to na pewno nie o mnie”. Jak to mówią: “po owocach ich poznacie” 🙂 Możesz myśleć: „wiem swoje”, ale np. zasobność Twojego portfela, lęk z którym budzisz się rano, czy uczucie wyższości, gdy ktoś nie wie tego, co Ty, jest nieudolny, czy postrzegany przez Ciebie jako słaby, jest Twoim papierkiem lakmusowym. Gorycz, apatia, narzekanie, to dominujące odczucia i nawet gdy podszyte są pozytywnym spojrzeniem “z góry” na życie, to jest to raczej wyjątek, nie reguła. Żyjesz tutaj i to, co przeważa w Twoim życiu jako realia dnia codziennego zaświadcza o Twojej świadomości. Czy cechuje Cię: “nie umiem, nie dam rady”? Czy zaraz po: “nie umiem” pojawia się: “jak mogę to sprawdzić? jaki jest kolejny krok? Wtedy wchodzimy w poziom odwagi – kreacji pozytywnej. Czym jest drugi poziom, kreacji? Jak go rozpoznać? Poziom ten poznasz po drobnych pozytywnych szczegółach dnia codziennego: gdy wjeżdżasz na zatłoczony parking, pomyślisz: “fajnie byłoby gdyby czekało na mnie wolne miejsce” i ono pojawia się “magicznie”. Myślisz o kimś, o czymś i rzeczy dzieją się same, bez Twojej ingerencji, praktycznie bezwysiłkowo. Tak też płyną do Ciebie pieniądze, relacje są w przeważającej mierze harmonijne, a świat zewnętrzny jest tego odbiciem. Wokół Ciebie panuje względny porządek i spokój. Mogą zdarzać się jakieś turbulencje, ale mają one charakter zewnętrznych działań, które na Ciebie oddziałują, nie zaś Twojej sprawczości. Poznasz to po tym, że nie jesteś zwykle w te sytuacje bezpośrednio emocjonalnie zaangażowana. Możesz też łatwo wyjść z nich, albo je ominąć bez większego szwanku i uszczerbku. Zachowujesz względny spokój w życiu. Na poziomie odwagi możesz mieć także poczucie, że są momenty gdy tracisz grunt pod nogami. Na tym poziomie świadomości masz jednak niezbywalne odczucie towarzyszące Ci cały czas, że “zawsze, wszystko dzieje się na Twoją korzyść”, oraz że Twoje życiowe trudności są przejściowe i możesz oddać je sile Wyższej, Wszechświatowi, Bogu. Wierzysz w swoją sprawczość, cieszysz się życiem, jesteś w większości rozluźniona i spokojna. Możesz mieć jeszcze odczuwanie rzeczywistości jako dualnej. Oceniasz zachowania ludzi, zjawisk, sytuacji, ale są one zwykle postrzegane przez Ciebie w kategoriach lekcji. Odnosisz je do siebie zadając sobie pytanie: “jaka lekcja płynie dla mnie z tego doświadczenia, co ja z niej wynoszę?” Wszystko co Cię spotyka i jest obiektywnie postrzegane przez Ciebie jako negatywne jest powodem do zmiany siebie i poszukiwania dróg rozwoju. Rozpoczynając od siebie. Niezależnie od tego na jakim poziomie świadomości jesteś, warto znaleźć rozwiązanie, narzędzia, ludzi, którzy pomogą Ci iść w górę 🙂 Możesz też umówić się z nami na bezpłatną 15-minutową rozmowę podczas której poznamy się i dowiesz się jak możemy Ci pomóc. Powodzenia.
